مطلبی خواندم از یک روزنامه نگار فلسطینی که نشان دهنده احساس فلسطینی ها بعد از رفتن مبارک و باز شدن محدود گذرگاه رفحُ است. حیفم آمد که در وبلاگم نگذارمش:

 گریه کن فلسطین! گریه کنید مردان فلسطینی! زنان فلسطین. اشک شوق، اشک های شادمانی! بگذارید تا قطرات اشک شما به هم بپیوندند. رودخانه های اشک صفحات آکنده از درد و سیاه تاریخ فلسطین را شستشو کند. تاریخی که مبارک و دولت او رقم زدند و سال ها فلسطین را در سردخانه های مرگ منجمد کردند...